ทุกๆคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของฉัน
หากได้อ่านข้อความเหล่านี้

คงรู้ใช่ไหมว่าฉันนิสัยเป็นยังไง
ฉันทำอะไรยังไงกับพวกคุณบ้าง

ไม่เคยแคร์ ไม่เคยสนใจเสียงเรียกของคุณ
อยากจะทำอะไรก็ทำ อยากจะคุยกับใครก็คุย

อยากจะมีกิ๊กกี่คนก็จะมี อยากจะทำไรก็ได้ที่ไม่เคยมีคุณอยู่ในสายตา....
...
มันคือความเลวของฉัน

มันสมควรแล้ว....ที่ทุกครั้งเวลาที่ฉันรักใครจริงๆ ฉันมักจะเจ็บปวด

...
แม้ฉันจะพยายามปรับตัวแค่ไหน..
จะแก้ตัวแค่ไหนกับคนที่ฉันคบด้วย กับคนที่ฉันคิดว่าเค้าจะรักฉันได้
และฉันก็จะรักเค้าได้....มันหายากนะ

...
ตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแล้ว ฉันทำตัวดีขึ้นมาก นิ่ง
ให้เกียรติคนที่คบด้วยเสมอ
..
ไม่มองข้ามสิ่งที่จะทำให้เค้า ลำบากใจ
และทำให้เค้ารู้สึกว่า  เรานี่แหละ จะเป็นที่พึ่งให้กับเค้าได้
ทุกสิ่ง ทุกเรื่อง......

นั่นคือสัญญาณว่า ฉันได้เปลี่ยนแปลงตัวเองไปแล้วระดับนึง
อาจจะยังไม่มากเท่าที่ควร

..
แต่ให้เวลาฉันหน่อย

.....
ฉันเป็นคนหยาบกระด้าง..แต่อ่านใจฉันหน่อย
เพราะว่าอะไรที่ทำให้ฉันหยาบกระด้าง 
เพราะฉันโดนสิ่งต่าง ๆ ทำร้าย ซะจน...ไม่มีหัวใจเหลือให้ใครอีกแล้ว

จวบจนวันนึงคิดว่า ถึงเวลาแล้วล่ะ ที่ต้องการใครสักคน
อยู่ข้างๆ...............

แล้วฉันก็เปลี่ยนแปลงตัวเอง..........
เลิกอาละวาด  เลิกพูดจาร้าย ๆใส่  เลิกทำตัวแย่ๆ เลิกเที่ยวเตร่
และแคร์ทุกสิ่งที่เค้าต้องการ

.........
ผลลัพธ์คือฉันก็เจ็บปวดเหมือนเดิม
คำถามคือ  แล้วฉันจะทำดีไปเพื่ออะไร